Probostwo w Ornontowicach

 

 

 

 

Po poświęceniu nowego kościoła pod wezwaniem św. Michała Archanioła, które miało miejsce 23 września 1893 roku, dopiero w 1907 roku przybył do Ornontowic nowy duszpasterz Ks. Stanoszek. Ze względu na brak plebani władze Ornontowic podjęły decyzję o wynajęciu dla nowego księdza pokoi w prywatnym domu Karola Cyprysa na ulicy Kolejowej, który stał niedaleko kościoła i opłacaniu 300 marek czynszu rocznie.

 

W tym czasie wybudowanie plebani stało się dla mieszkańców priorytetem z uwagi na fakt, iż jednym z warunków kurii biskupiej we Wrocławiu na otrzymanie samodzielności Ornontowic jako parafii było istnienie na jej terenie plebani. Najaktywniej w budowę nowej plebani włączyli się kolejni przybyli do Ornontowic księża ks. Materna a także ks. Piegza.

 

Projekt plebanii został przygotowany przez architekta Giemza. Opracowany kosztorys został na sumę 29 400 marek. Zarząd kościelny, w którego skład wchodzili Piotr Kalabis, Jan Owczarek, Karol Zajusz, Jan Pawełek, Karol Kempa i Franciszek Stokowy zdołał uzbierać na ten cel 24 000 marek. Biskup wrocławski obiecał przeznaczyć na budowę plebanii w Ornontowicach 3 000 marek. Od rodziny Hegenscheidt otrzymano plac pod budowę nowej plebanii i jednorazową zapomogę.

Prace budowlane prowadzone były przez przedsiębiorcę budowlanego Pawła Kurpierza z Siemianowic i zakończyły się w październiku 1911 roku. Wtedy to obecny ks. Piezga wprowadził się do nowej dziesięcio pokojowej plebanii.

 

Probostwo w Ornontowicach - okres międzywojenny.

Fragment pocztówki  1927 rok.